Exposities in de Lichtstraat
Ook dit seizoen zal De Paperclip in de Lichtstraat van ons gebouw weer exposities houden van het werk van getalenteerde amateurkunstenaars. Wij geven aan hen op deze manier de mogelijkheid hun werk te presenteren aan een groter publiek. Wij nodigen belangstellenden regelmatig uit om hun werk in ons ontmoetingscentrum te laten zien.

Whispering Landscapes
Een reis door stilte, licht en verandering
Sommige landschappen trekken de aandacht. Andere fluisteren.
De beelden van Sander Grefte in deze tentoonstelling ontstonden tijdens momenten waarop licht, mist, bomen en ruimte meer leken te vertellen dan woorden. Wat begon als een zoektocht naar schoonheid in het landschap, groeide gaandeweg uit tot een persoonlijke reis. De natuur werd een spiegel: een plek waar stilte geen leegte is, maar een plek van verwondering, herstel en vertrouwen.
De foto’s zijn voornamelijk op de Veluwezoom gemaakt, verspreid over verschillende seizoenen. Samen vertellen ze één verhaal. Niet alleen over het landschap, maar ook over de weg die ieder mens soms aflegt.
Deze tentoonstelling nodigt je uit om die, of misschien wel je eigen, reis mee te maken. Ze begint in de schaduw van Dark Whispers, waar stilte ook twijfel en kwetsbaarheid kan betekenen. Daarna volgt een keerpunt: groei die begint wanneer we ons opnieuw durven openstellen voor het licht in onszelf – voor kracht, voor kalmte en voor evenwicht. Via Light en Quiet Whispers ontvouwt zich een wereld waarin zachtheid en verstilling de boventoon voeren. Vervolgens laat Dragon Whispers de kracht en energie van het landschap zien, waarna de reis uitmondt in twee panorama’s waarin ruimte, licht en stilte samenkomen.
Misschien gaat deze tentoonstelling uiteindelijk niet alleen over landschap en natuur, maar over aandacht. Over wat zichtbaar wordt wanneer we lang genoeg stilstaan om werkelijk te kijken. Misschien herken je iets van je eigen reis. Of vind je simpelweg een moment van rust.
Neem je tijd en laat het landschap fluisteren.

Sander Grefte
Sander Grefte begon in 2014 met landschapsfotografie, nadat hij tijdens de heidebloei op de Posbank werd geraakt door de schoonheid van het eerste ochtendlicht. Jarenlang zocht hij naar het perfecte moment: de juiste omstandigheden, het mooiste licht, de ideale compositie. Langzaam veranderde die zoektocht en sinds 2020 gaat hij steeds vaker zonder plan op pad. Hij laat zich leiden door wat onderweg zijn aandacht trekt. Zoals ze in Twente, waar hij vandaan komt, zeggen: ‘Kiek’n wat ‘t wot’. Die open blik bracht niet alleen een andere manier van fotograferen, maar ook een andere manier van kijken naar de natuur én naar zichzelf. Zijn foto’s ontstaan vooral op de Veluwezoom waar hij, gedreven door nieuwsgierigheid, op zoek gaat naar de intimiteit tussen licht, sfeer en het landschap. De expositie is van 3 augustus tot 10 oktober 2026 te zien.
Expositie Willem Lommert
Mijn naam is Willem Lommert, geboren op 7 april 1945 in Velp. Als kind wist ik al dat ik timmerman wilde worden. Helaas beslisten anderen dat de ambachtsschool niets voor mij was en ik naar de Ulo moest. Beslissingen deden schooldocenten in die tijd. Al was ik een jochie, ik heb altijd gevoeld dat ik met mijn handen moest werken. Het valt dan ook uit te leggen dat ik de Ulo niet afgemaakt heb. Op 15-jarige leeftijd ging ik aan het werk in een kleine staalfabriek waar ik met mijn handen kon werken. Timmerwerk deden ze helaas daar niet.
Maar het is later allemaal goed gekomen. Na wat omzwervingen ben ik op latere leeftijd toch nog timmerman geworden. Later bij de Spaander toen ik gepensioneerd was heb ik heel veel voor natuurmonumenten gemaakt. Van picknicktafels, vogelhuisjes en zoveel meer. Helaas ging de Spaander ter ziele.
Nu ben ik vrijwilliger bij Werkplaats Rheden en geef les in houtdraaien. Thuis maak ik wat ik noem kleine frutseltjes, voornamelijk om weg te geven.
Mijn andere hobby’s zijn gitaarspelen en zelf teksten maken en optreden daarmee, gedichten maken, fotograferen en ik fiets graag in de bossen.
Ik ontmoet graag mensen. De Paperclip is voor mij een pracht plek daarvoor, enne, stil zitten is mij onbekend.
Voor mezelf van toepassing…
met ogen , een lach, een hand
legt er altijd wel iemand
licht op mijn schaduwkant

